درود بر یاران وکالیست .

 در نخستین سخن از باب دانش هارمونی اکنون  به مهم ترین ویژگی این دانش که همانا پیوند آکوردها با یکدیگر  و باز تولید آوایی بس دلنشین و هارمونیزه است می پردازیم.

در تعریف پیوند آکوردها گفته اند : " هرگاه چند آکورد سه صدایی را کنارهم قراردهیم چند خط ملودی ایجاد می شود و چنانچه برخی آکوردها را معکوس بنویسیم خطوط دیگری پدیدار خواهد شد".

از سویی دگر در باب نخستین تعالیم وکالیست دانستیم که آدمیان ۴ گروه آوا از ساز درونی  خویش ( حنجره  و دیافراگم ) باز تولید می کند . که از بالا به پایین از زیرترین به بم ترین شامل ( سوپرانو  و آلتو ) برای بانوان و (  تنور و باس ) برای آقایان است .

 زین پس آن چهار خط اصلی را با حرف اختصاری ( س )برای خط اول  و (آ )برای خط دوم  و (ت ) برای خط سوم و (ب) برای خط چهارم می شناسیم . ( که در زبان غیر پارسی با اس و آ و تی و بی ) نشان داده می شود .

برای نمونه به یک اثر کلیسایی اگر بنگرید که برای کرال ساده چهار صدایی تنظیم شده باشد این توالی را به سادگی می بینید .

 به این معنا که می توان هم از افق به آن نگریست که در این صورت ما با خط ملودی یک گروه مثلا سوپرانو مواجهیم . یا به طور کلی و عمودی بنگریم که توالی آکوردها را خواهیم دید.

روشن تر بگویم : نگریستن به خط سازنده هر گروه نگاه تجزیه ای  و وارونه آن نگریستن ترکیبی به مجموعه اثر است.

اکنون به نکته ای که تمامی سالهای نگارش این سراچه به عمد از آن غفلت شد تا در جای مناسب بدان پرداخته شود  می نگریم:

ما نیاز داریم در  نگارش خطوط ملودی برای هر گروه فارغ از آکوردهای سازنده محدوده آوایی هر فرد خوانشگر و ظرفیت حنجره او را در نگارش در یاد داشته باشیم و برای نمونه یک نت ناممکن را برای آوای باس از محدوده سوپرانو یا از تنور برای باس نگاریم .

 بنابراین اکنون به محدوده آوایی هر یک اشاره می کنیم :

{ در کلید سل}

 سوپرانو : دو میانی (٠) تا لا اکتاوبالا(١+)

آلتو  : سل  اکتو زیر میانی (١-) ( که در خطوط اضافه زیر دو میانی نگاشته می شود ) تا فا اکتاو بالا ( ١+)

{ در کلید فای خط چهارم }

تنور :دو  ی یک اکتاو پایین تر از  دو میانی(١-) تا لا میانی (٠)

باس : می  ٢اکتاو پایینتر از دو میانی(٢-)  تا ر میانی (٠)

 در نگاره پسین در باب این تجزیه و ترکیب همزمان افزونتر سخن خواهیم گفت.

 عریضه منفصل : سکوت پرطنین هم گاه ذهن را می آشوبد . میزانهای  سکوت در کنار آواهای خوش و غمین دلنشین و ماندنی خواهد بود.